Μουσικοθεραπεία

Οι θεραπευτικές ιδιότητες της μουσικής ήταν γνωστές ήδη από την αρχαιότητα. Τα συναισθήματα, οι εικόνες, οι συνειρμοί και οι αναμνήσεις που προκαλούνται από τη μουσική προσφέρουν μια πολύτιμη δίοδο προς τις ψυχικές διεργασίες του παιδιού, φθάνοντας έτσι τις εμπειρίες που το παιδί είναι δύσκολο να εκφράσει λεκτικά.

Στη μουσικοθεραπεία, η μουσική χρησιμοποιείται στο πλαίσιο μιας θεραπευτικής σχέσης, με στόχους που αφορούν τις σωματικές, συναισθηματικές, γνωστικές και κοινωνικές ανάγκες των παιδιών.

Οι ιδιότητες του ρυθμού, της μελωδίας και της αρμονίας δημιουργούν ένα μέσο αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας.

Η μουσική και οι ήχοι δημιουργούνται αυθόρμητα από το παιδί και τον θεραπευτή. Το παιδί δεν χρειάζεται να έχει καμία μουσική παιδεία. Προσφέρονται μουσικά όργανα τα οποία είναι προσιτά και μπορεί εύκολα να παίξει. Επίσης, δεν χρησιμοποιείται κάποιο συγκεκριμένο είδος μουσικής.

Σε μια συνεδρία μουσικοθεραπείας, οι συμμετέχοντες χρησιμοποιούν -εκτός των μουσικών οργάνων- τη φωνή τους, δημιουργώντας μια μουσική γλώσσα που αντανακλά τη ψυχοσυναισθηματική και σωματική τους κατάσταση. Η διαδικασία αυτή τους δίνει τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τον εσωτερικό τους κόσμο αλλά και με τους άλλους γύρω τους.

Οι μουσικοθεραπευτές υποστηρίζουν και συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία. Έτσι, μια συνεδρία μπορεί να περιλαμβάνει  μουσικό αυτοσχεδιασμό, ακρόαση, σύνθεση, τραγούδι και τη χρήση του λόγου, προσαρμοσμένα στις ανάγκες του ατόμου ή της ομάδας.

Από τη μουσικοθεραπεία μπορούν να ωφεληθούν παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, αναπτυξιακές διαταραχές, ψυχικές διαταραχές, νευρολογικές παθήσεις κ.α.